Engebret Haugo(L), hjulmakarverkstad(L).

                           

Engebret (Embrik) Torsteinson Hauge (Haugo) (1881-975) g 1913 m Barbo Trondsdtr. Groset, Hem., (1875-1968). Dei hadde ikkje born saman(B). Omkr. 1903 kjøpte Engebret eit skogstykkje ved Ro-brune, og her bygde han opp eit nytt bruk. (446.5 moh) Dette stykkje vart skyldlagt i 1915, då kalla Haugeskog (48-41), og Engebret fekk skøyte i 1919 av Knut Olsson Løstegard for kr 500. Engebret var smed og hjulmakar,  Han bygde fyrst opp ei stugu og eit uthus her. Seinare bygde han ei stugu til, som det vart bygd på ein andre etasje. Der dreiv kona Barbo kafé. "Veslestugu" vart ei tid fram til 1935 leigd bort til Handelslaget på Øygardane som hadde folial der til dei bygde ny forretning på nedsida av vegen. 1959 skøytte Engebret eigedomen til Halvor (1902-1994) og Dagny (1898-1987) Møllerplass. 
Engebret Haugo(L) bygde og tok til med hjulmakarverkstad ved Robrune i 1903. Før den tid hadde han drive arbeidet heime i Haugo eit par år. Han fekk opplæringa si på Nes, hjå smeden og hjulmakaren Engebret Sjøng. Dessutan var far hans god smed so han lærde ogso mykje av han. Engebret arbeidde for det meste åleine. Attåt mykje reparasjonsarbeid og mykje anna småarbeid so som borkvessing og kvessing av grev og hestesko o. a. arbeidde han mange arbeidsvogner i året. Han laga og mange arbeidskjerre, og når det lei på også mange tømmerdoningar. Han fortel at for det fyrste var kr. 50,- vanleg pris på ei fullt ferdig arbeidsvogn. For ei arbeidskjerre var det vanleg kr. 30,-. Han heldt då alle materialar og det vart ikkje lite for dei. Trematerialane, god bjørk, var ikkje billege. For det fyrste var det berre svenskjern dei brukte, og det kosta 24 øre pr. kg. Det gjekk 30-40 kg. jern til ei vogn. Det vart då ikkje stor nettofortenest. Noko seinare kom det tyskjern i handelen, og det kosta berre 12 øre pr. kg. Dette hjelpte noko, men likevel vart det ikkje mykje for arbeidet. «Men so veit du eg arbeidde både seint og tidleg,» sa han. Likevel var det ikkje lett å koma til ei høgare dagløn enn kr. 1,- for dette tunge arbeidet. Engebret var kjend for å gjera sers godt arbeid. Han leverte køyrereiskap både til Hemsedal og Valdres. Etter 1914 gjekk prisane mykje opp, so då vart det betre vilkår. Engebret laga ogso reisekjerrer eller fjørkjerrer. Prisen på dei var kring kr. 80,-.
Etter 1940 minka det burt med det gamle hjulmakararbeidet, for då kom gummihjula i bruk meir og meir.(B)

Ein hjulmakar er ein tradisjonell handverkar som lagar og reparerer hjul – særleg trehjul til vogner, kjerrevogner, sleder og gamle reiskapar. Dette var eit viktig yrke før bilar og fabrikkproduserte delar tok over.

Her er litt om kva ein hjulmakar gjorde:

🔨 Arbeidsoppgåver: Laga hjul av tre, med eiker, nav og felg. Tilpassa delane nøyaktig slik at hjulet vart sterkt og rundt. Monterte ofte jarnring (band) rundt hjulet for å gjere det slitesterkt. Reparerte skadde hjul og reiskapar. Samarbeidde ofte med smedar (som laga jarnbanda) og snikkarar.

🌲 Materiale og verktøy: Brukte tre som bjørk, eik eller furu. Handverktøy som øks, høvel, sag, tappjern og bor. Presisjon og erfaring var svært viktig.

🏛️ Historisk rolle: Hjulmakaren var viktig i bygdesamfunnet, fordi transport var avhengig av gode hjul. Yrket var vanleg fram til tidleg 1900-tal. I dag finst det mest som eit handverk innan kulturvern og museum.

Engebret Haugo 1881-1975 kjøpte eit skogstykke ved Ro-brune,(446.5 moh) og her bygde han opp eit nytt bruk. Dette stykke vart skyldlagt i 1915, då kalla Haugeskog (48-41), og Engebret fekk skøyte i 1919 av Knut Olsson Løstegard for kr 500.
Han bygde fyrst opp ei stugu og eit uthus her. Seinare bygde han ei stugu til, som det vart bygd på ein andre etasje. Der dreiv kona Barbo kafé. "Veslestugu" vart ei tid fram til 1935 leigd bort til Handelslaget på Øygardane som hadde filial der til dei bygde ny forretning på nedsida av vegen. 1959 skøytte Engebret eigedomen til Halvor (1902-1994) og Dagny (1898-1987) Møllerplass.
Engebret Haugo tok til med hjulmakarverkstad ved Robru i 1903. Før den tid hadde han drive arbeidet heime i Haugo eit par år. Han fekk opplæringa si på Nes, hjå smeden og hjulmakaren Engebret Sjøng. Dessutan var far hans god smed so han lærde ogso mykje av han. Engebret arbeidde for det meste åleine. Attåt mykje reparasjonsarbeid og mykje anna småarbeid so som borkvessing og kvessing av grev og hestesko o. a. arbeidde han mange arbeidsvogner i året. Han laga og mange arbeidskjerre, og når det lei på også mange tømmerdoningar. Han fortel at for det fyrste var kr. 50,- vanleg pris på ei fullt ferdig arbeidsvogn. For ei arbeidskjerre var det vanleg kr. 30,-. Han heldt då alle materialar og det vart ikkje lite for dei. Trematerialane, god bjørk, var ikkje billege. For det fyrste var det berre svenskjern dei brukte, og det kosta 24 øre pr. kg. Det gjekk 30-40 kg. jern til ei vogn. Det vart då ikkje stor nettofortenest. Noko seinare kom det tyskjern i handelen, og det kosta berre 12 øre pr. kg. Dette hjelpte noko, men likevel vart det ikkje mykje for arbeidet. «Men so veit du eg arbeidde både seint og tidleg,» sa han. Likevel var det ikkje lett å koma til ei høgare dagløn enn kr. 1,- for dette tunge arbeidet. Engebret var kjend for å gjera sers godt arbeid. Han leverte køyrereiskap både til Hemsedal og Valdres. Etter 1914 gjekk prisane mykje opp, so då vart det betre vilkår. Engebret laga ogso reisekjerrer eller fjørkjerrer. Prisen på dei var kring kr. 80,-. Etter 1940 minka det burt med det gamle hjulmakararbeidet, for då kom gummihjula i bruk meir og meir.
Då nyvegen frå Heslabrua til Robru vart bygd ferdig i 1875. vart det påkrevd ny bru. Og Vegvesenet bygde ny bru ovanfor hølen, og det vart ei tre- spennbru med mura brukar, slik kom ho høgt over elva. Vegen om Klepp vart etter kvart erstatta av nyevegen langs Hemsil til Hemsedal. Frå Robru vart denne bygd frå 1878. Etter kvart auka trafikken og behovet for ei breiare bru melde seg. Den vart bygd 1954.
Kommentarer
Leif Olav Klype Kem jikk han i lære jå? Ingolf  Han fekk opplæringa si på Nes, hjå smeden og hjulmakaren Engebret Sjøng. Leif Olav Klype
Akkorat ja. Sjønge-Embrik va safsent go læremeister. Han budde i Sjøngeplassen te i 1919 då han kjøfte Grønskar å flutte dit å bygde smiu. Han bestefar va siste læregutn han hadde i 1927.
Ole K. Larsplass Den gamle trebroa. Det er en såkalt sprengverksbro. Der tykkes kreftene inn mot grunnfundamentene, symmetrisk mot begge landfundamentene.
Oddmund Vestenfor
Veit du kven som har fotografert her, så tidleg som 1876?
Ingolf  Narve Skarpmoen frå Rollag (1868-1930) tok bilde av Golreppen omlag 1901-1906. Kanskje han og var innom Robru! Brua er frå 1876, medan biletet er frå først på 1900-talet. Oddmund  Ok, takk for svar. 
Kan være et bilde i svart-hvitt av tåke og vei
Jon E. Myklestad Dette bildet er fra stølen til Haugo i 1970.
Ingen bildebeskrivelse er tilgjengelig.
Ingolf Trondson
Ser ein framover kan det "muligens" bli slik .....Oddmund Vestenfor Om du legg motorveg der, og ikkje ned Bergasida, må ALLE øygardingane flytta ...
Kan være et bilde av overbygd bro og vei
*Hallehuse 1880-1924 (45 års driftstid). Hallehuse (5/324) var den eldste krambua i Donkemoen. 1880 løyste Guttorm Syverson Glenna (1856-1914) handelsbrev og tok til å handle i lag med Torstein Knutson Gautehaugen (Rotneim) (1857-1941). 1883 kom dei under tiltale for å ha skrive falskt. Sidan skilde dei lag og Guttorm dreiv vidare åleine i Hallehuse. Guttorm dreiv etter måten stort, men handelen bar seg ikkje. 1889 var det kroken på døra for Guttorm. Neste eigar var Guttorm Guttormson Hallen (1851-1924). Han handla ikkje sjølv, men leigde bort krambua. Det var fleire som leigde her, men rekkefylgja er noko usikker. Endre Nilsson Vilhelmsli (1866-1950) handla og her nokre år. Det same gjorde Ola Nilson Hoftun d.y. Nigarden (1871-1926). Erik Olson Brøto (1872-1959) handla også her eit år. Ola Olson Lagmannsdokk (1855-1940) og Steingrim Steigrimson Frøysok (Nilsegarden) (1889-1966) handla i lag nokre år etter 1900. Men so kjøpte Steingrim krambua Brovold og byrja der. Ola held fram nokre år åleine og var truleg den siste som dreiv handel i Hallehuse. Han flytta til Ål 1924. Neste eigar av Hallehuse var Ola Nilson Hoftun søre Sygarden (1889-1971) ug. Ola dreiv med sauer og pelsdyr. 1975 vart eigedomen overdrege til Marie Hoftun Tofte.
Krambua Brovold 1913-1935 (25 års drift). Frå 1913 dreiv Ola Hoftun handel i Brovold. Han dreiv her til han selde Brovold til Steingrim Frøysok, som handla her til 1935. Brovold vart seld på auksjon i 1938.
Herad Handel 1956-1982 (27 års drift). 11. juni 1956 kunne Bernt og Ragnhild Narum opne Herad handel i nybygde lokaler. 1980 kunne ein lesa om nærbutikk-kampanjen der ein ber kundane vera tru mot nærbutikken mot framveksten av kjøpesentera og kjedene som kom på 70-talet. Men det hjalp lite og i 1982 var det kroken på døra også for denne butikken. Såleis mista nærområdet butikken sin igjen.
Ole Tom Hovind
Jeg ble født på sjukestugu i Gol i 1961. Mine foreldre (Birgit og Oskar) bodde da i Hallahuset. Vi bodde i den ene delen og Ola Hoftun bodde i den andre delen. Han var en snill mann, og var vel han som hadde revefarm nede på Steintreet, hvor mine foreldre senere bygde hus. Jeg kjenner fortsatt på en knytning til den plassen.
Bjørn Larsen Onkel Rolf og tante Gerd budde der, hugsa tante vaska klær i Liaåne med vaskebrett. Laila Grangård Bjørn Larsen Rolf vart fødd der. Haldis Bringo  Jeg husker Rolf, var det ikke han som ble kalt smørmann? Bjørn Larsen Haldis, stemmer det. Laila Grangård Ja på hallehuset har det budd mange. Me budde der fra 1954 til 1959. To av dei åra var det ein fam til som budde der. Ikkje store krava den gang. Stugu, kjøkken og soverom i samme rom. Sverre Hovind Vi også budde på hallehuset, når jeg var liten. Hans Eidsgaard Erling Plassen og Ida Hovind budde der nokon år. 
Ingolf Trondson
Eikles landhandel 1910-1945 (36 års drift). Jacob Vilhelmson Eikle (1845-1925) var i sin ungdom kjend som ein fargerik person og ein liten eventyrer. På sine eldre dagar bygde han opp Østre Eikle (5/74) og starta landhandel omtrentlig 1910. Då han døydde kjøpte Nils Anders Pytten (1905-1952) eigedomen og dreiv landhandelen til 1945 då nyevegen kom. Då vart det vel 10 år utan butikk i nærområdet. Slette1900-1910 (10 års driftstid). Ola Arneson Storebråten (1881-1915) opphaveleg frå Bergo, bygde opp Slette (5/64) og handla her ei kort tid. 1910 selde han eigedomen til Halvor Halvorson Brenno-Flagesletten (1856-1925). Halvor dreiv med lagging på sine eldre dagar.
Kan være et bilde av plantegning, kart og tekst
Ingolf Trondson Tidleg på 1800-talet vart stoff farga for hand med naturlege fargar frå plantar og mineral.
Fyrst i 1890-åra bygde Tomas Tomason Hærum (1861–1945), (vart kalla fargarn), stampe og fargeri i fremste Liaån, om lag på same staden som den førre låg, der Herad Handel seinare vart etablert. Tomas dreiv verksemda heilt fram til 1940-åra.
Ingen bildebeskrivelse er tilgjengelig.
Ole Hesla Amundsli
Var smågut på 70-talet og hugsar Bernt som ein triveleg kremmar. Hugsar han hadde både banan og kaffikvedn, så det må ha gjort inntrykk.
Aude ved Robru 1876.
Det skulle ta nær 30 år frå brua kom til det vart reist bygningar på Bruflata 446.5 moh. Først på 1900 talet kjøpte Engebret Haugo (1881-1975) eit skogstykke her og bygde opp eit nytt bruk.
Han bygde fyrst opp ei stugu og eit uthus. Seinare bygde han ei stugu til, som det vart bygd på ein andre etasje. Veslestugu trur eg står der endå, den andre vart rive i nyare tid.
Frå tida då Haugo etablerte seg her, til Ola H. Bleiktvedt byrja kjøpmannsforretning i nybygg i 1934, gjekk det ytterlegare 30 år. 30-års syklusen er tydeleg her. Året etter bygde Handelslaget på Øygardo forretningsbygg på nedsida av vegen. Dei var ikkje framand her på Bruflat, for dei hadde ein filial i "Veslestugu" til Haugo nokre år fram til 1935.

Det vart etter kvart livat på Bruflat. Forutan opplevelsen ved å handle kunne ein gå på Barbo`s kafé. På det digitale bydearkivet kan ein finne mange bilder av Engebret, Barbo og drosjesjåfør Halvor Møllerplass, med fleire sjølvsagt.

Tida gjekk, bilane vart fleire og større. Dette pressa fram bygging av ei breiare og sterkare bru. Den kom i 1954. Men bygningsmassen på Bruflata endra sek ikkje så mykje.
Ingolf Trondson
Johan Müller Øst: 166025.29 Nord: 6750289.06 Gamlebrua vart ståande i mange år, men i oktober 1977 kunne ein i Hallingdølen sjå bilde av gamle Grønlibrua som erstattar.
Kan være et bilde av tekst som sier 'Torsdag Torsdag13.oktober1977 13. oktober 1977'
Ingolf Trondson
Robru er kanskje den viktigaste plassen for nokon. For andre er det ein stad med både historie og særpreg. Det var først då spennverkskonstruksjonen var oppfunnen at det var aktuelt å byggje bru over juvet ved Robru. Det flate området her vart då kalla Bruflat. Tidlegare skjedde det meste nedanfor brua. Der var terrenget annleis. Her har det frå gamalt vore mange bruer. Dei første bruene bygde dei på den måten at dei leste svære bjelkar ned med stein inne ved landet, og so skaut dei bjelkeendane lenger og lenger ut over vatnet på båe sider til dei møttest. Då vart brua forankra i svære steinkar ved stranda. Den slags bruer kunne dei spenne over ei breiare elv, men svært høgt over vassflata kunne dei ikkje koma. Slik var den fyrste brua som vart lagd over elva ved Løstegards- landet, og som seinare vart kalla Robrua. Det var nok den brua som låg der som er nemnd i A. Bøyesen og Ivar Wiel sine nedteikningar om presten Hans Cort, som døydde i 1648. Ei gong han kom frå Hemsedal og ville ri over brua, hindra skyssguten han i det, fordi han meinte brua var i for skrøpeleg stand. Og då dei jaga hesten utpå brast brua. Den tida gjekk vegen mellom Hemsedal og Robru omlag, men med nokre unntak, der Øvre Hemsedalsvegen går i dag. Den første trebrua vart bygd her i 1821-22 og kosta vel 350 spdlr. Den vart plassert like ovanfor dammen der Rosaga ligg. Me kan enno sjå noko av gamlevegen ned til brua på båe sider, og båe brustøa, og ser at brua har lege lågt over elva. Ho vart nok teken av flaumane mange gonger, siste gongen av storflaumen i 1860, men vart bygd opp att i 1861. I dette området har det vore fleire kvern- mølle og sagbruk som nytta vasskrafta. I ei av kvernbruka var det ei tid eit lite kraftverk. Robru sag fekk ikkje elektriske motorar før i 1959. Fram til den tida dreiv vatnet saga.
Kan være et bilde av vei, overbygd bro og tekst
Synnøve Bekkevold Winther
Gu’ så fantastisk bilde! Vi kjører så ofte der, videre til Golsfjellet. Øvre Hemsedalsvei
Eg har brukt Gemini til å laga dette samandraget. Ber maskina laga fleire utkast før eg tek eit val.
*Håvelmoen: Frå pionerhandel til Nobelpris
Handelen på Håvelmoen (1860-åra) er ei av dei mest fargerike historiene i Gol, prega av ekstrem sparsommelighet og internasjonale slektsband.
«Skuleguten» Ola Olson: Han starta som fattig gut med kramskreppe, vart brøtningsformann og tømmerhandlar, før han opna krambu på Håvelmoen. Han var legendarisk for sin forsiktigheit – ingen, ikkje eingong familien, fekk gå inn i krambua utan han.
Økonomisk suksess: Ved skiftet etter Ola i 1879 etterlét han seg 7 000 spesidalar, ein formue som vitna om ein uvanleg god nase for forretningar.
Nobelpris-koplinga: Sonen Halvor Haavelmoen (forfattar av Haavelmoboka) flytta seinare ut og vart far til Trygve Haavelmo. Trygve voks opp til å bli ein verdskjend økonom og vann Nobelprisen i økonomi i 1989. Arven frå den nøyaktige krambukjøpmannen på Håvelmoen enda slik opp i verdas mest prestisjetunge forsking.
Rotneim: Samvirketanke og kjøpmannsdynamikk
Handelen på Rotneim voks fram gjennom eit samspel mellom familiebedrifter og det første forsøket på eit organisert samvirkelag.
Torsten Rotneim & Hansegard: Etter ein tur til Amerika starta Torstein handel i Gutigard i 1906, før han flytta butikken til Hansegard. Her dreiv han og barna krambu i den eine enden av stugu, medan dei leigde ut den andre enden til det lokale samvirkelaget.
Knut O. Strand – Den sentrale mellommannen: * Bygde Teigstad i 1933 saman med Ola S. Teigen og dreiv krambu der i fire år.
I 1937 tok han over eigedomen Samhald og flytta verksemda si dit. Han dreiv landhandelen på Samhald fram til 1952, då han selde til Ola V. Stake.
Samhald og Stake (1921–1995): Bygget «Samhald» vart reist av eit aksjeselskap i 1921. Etter at samvirketanken først feila, vart det Knut Strand og seinare Ola V. Stake som heldt liv i butikken. Stake dreiv landhandelen i heile 43 år, heilt fram til nedlegginga i 1995.
Heimtun (1954–1972): Johan og Margit Rotneim moderniserte familietradisjonen då dei flytta ut av Hansegard og inn i det nye forretningsbygget Heimtun over vegen.
Tidsline: Handelsstafetten på Rotneim
PeriodeButikk / DrivarLokalisering
1906–1921
Torsten Rotneim / Tidleg samvirke
Gutigard og Hansegard
1921–1924
Rotneim Samvirkelag (A/S)
Samhald (Nybygg)
1933–1937
Knut O. Strand
Teigstad
1937–1952
Knut O. Strand
Samhald
1952–1995
Ola V. Stake
Samhald
1954–1972
Johan og Margit Rotneim
Heimtun
Oppsummering: Medan Håvelmoen-historia viser korleis lokal handelsånd kunne fostre ein Nobelprisvinnar, viser Rotneim-historia korleis sterke personlegdommar som Knut O. Strand og Ola V. Stake bar grendahandelen gjennom nesten eit heilt hundreår.
Anne-Kari Eriksen Må bare korrigere en liten skjønnhetsfeil : det er Gutigard og ikke Gurigard ( feil både i tekst og bilde )
Forøvrig en bra og interessant historikk !
GandaIf Væren
 Anne-Kari: Den lille stjernen i høyre nederste hjørne betyr at det er Googles Gemini som har laget bildet (kanskje skrevet teksten også). Altså Alternativ Intelligens, som det så moderne heter.
Det forklarer feilen.
Anne-Kari Eriksen
GandaIf Væren - åja, det visste jeg ikke ! Der ser man hvor lite pålitelig KI kan være ! KI har visst ikke lokalkunnskap, som vi "dødelige" har ...
Ingolf Trondson
GandaIf Væren Det er ingen hemmeleghet at det er Gemini som fargelegg og finpussar samansatte bilder. Det er min feil at det står Gurigarden og ikkje Gutigarden. Du har rett i at KI kan vera lite påliteleg. Det er berre ei maskin som gjettar seg fram til det rette ordet. Den er avhengig av innlagd fakta. Når eg legg inn eit utarbeida konsept er Gemini flink til finna fram til fine samandrag. For meg er KI tusen gonger raskare og betre enn andre søkemotorar.
GandaIf Væren
Ingolf: Skjønner. Takk for oppklaringen, Ingolf!
  • Malfrid Vintertun
    Anne-Kari Eriksen Det var godt at du retta på namna. Helsing til deg frå Målfrid
    Malfrid Vintertun - ja, rett skal være rett ! Hilser tilbake til deg - over there
    Britt-Karin Grøseth
    Ingolf Trondson, virker som du har god peiling. Herlig! Jeg lurer på om Slaatto som er kjent designer hos Le Clint i Danmark kan være en av Slåtto-kara’n fra Gol? Står at han egentlig var fra Tyskland, men…
    Britt-Karin Grøseth Min personlege assistent Gemini svarer: Dette er et veldig godt spørsmål! Det er lett å tenke at det uvanlige navnet betyr en lokal kobling til Gol, spesielt siden Slåtto-navnet står sterkt i Hallingdal.
    Sannheten er imidlertid at dette er to helt forskjellige slekter som tilfeldigvis deler et nesten identisk navn. Her er oversikten:
    Øivind Slaatto (Designeren for Le Klint)
    Selv om han er dansk designer, stemmer det at han har røtter i Tyskland, men ikke slik man kanskje skulle tro:
    Bakgrunn: Han ble født i Tyskland (i 1978), men vokste opp i Danmark.
    Familie: Faren hans er en anerkjent musiker, og moren hans er også kunstnerisk anlagt. Slekten hans er dansk/tysk, og navnet skrives konsekvent med "aa" (Slaatto).
    Karriere: Han er mest kjent for den ikoniske "The Swirl"-lampen for Le Klint og den runde A9-høyttaleren for Bang & Olufsen.
    Slåtto-kara’n (Fra Gol)
    Navnet i Hallingdal har en helt annen opprinnelse:
    Opprinnelse: Navnet kommer fra gården Slåtto i Gol.
    Arkitekt-grenen: Den mest kjente "Slaatto-en" i norsk sammenheng er arkitekten Nils Slaatto (som tegnet blant annet Oslo Konserthus). Han var barnebarn av en utvandret goling, men selv om denne grenen også skriver navnet med "aa", er det ingen direkte slektsforbindelse til den danske designeren Øivind.
    Kort oppsummert
    Det er snakk om et navnesammenfall.
    Morsomt fakta: Øivind Slaatto har selv nevnt i intervjuer at navnet hans ofte skaper forvirring i Skandinavia, men han regner seg selv som tvers gjennom dansk i sin designtilnærming.
    Så selv om det hadde vært stas å kalle Le Klint-designeren en "goling", må vi nok la danskene beholde ham for seg selv!
      Britt-Karin Grøseth
      Tusen takk for utfyllende svar! Det var cool 👏 …men litt synd
    Magnus Holstad
    Her er det mye so ikke stemmer, du har montert Hormuz Stredet til venstre i bildet.
    Halvard Sand
     Riksvei 7 vestover slutter etter Nigarden og her ligger Haavelmoen?
    alvard Sand
    Haavelmoen er kommet helt feil inn i bildet. Merkelig sammensatt bilde.
    Anne-Kari Eriksen
    Halvard Sand - både tekst og bilde er AI generert - se tidligere melding her ! ( Google gemini )
    Halvard Sand
    Nå ble det bra bilder. Mine kommentarer er "død"
    ngolf Trondson
    Halvard Sand Det er ikkje så lett å kjenna seg igjen når KI har romstert ei stund. Det er gjerne ei utfordring å forstå meininga med å bruka dette verktøyet. Godt at det let seg styra.
    Kan være et bilde av tekst som sier 'Teigstad Heimtun Samhald Gutigard Hansegarden arden Hanseg Rotneim 1959. Fremst nedafor riksvegen ser ein Hansegarden, so Gutigarden, Reseo og Ni- garden. Fremst ovafor vegen ligg Samhold, Heimtun, Flata, Oland, Teigstad, Perigarden og Sjugurdgarden. Ovafor Teigstad ser ein Teigen. (Foto: Widerge.) Det er ikkje sả lett kjenna seg igjen năr KI har romstert ei stund. Det er gjerne ei utfordring forstă meininga med bruka dette verkteyet. Godt det let seg styra.'
    • Haavelmoen (Håvelmoen) Gnr. 17 bnr. 65. Garden ligg nokre hundre meter nærare grensa til Torpo enn dei andre butikkane på Rotneim.
      I 1860-åra kunne ein gå hit for å kjøpa dei vanlege kjøpmannsvarene som kaffi og sukker, tobakk og matvarer, i tillegg til dei sakene som trengdest til hallingdraktene.* Kvifor var desse handelsbuene så spesielle: Folk kom langvegs frå for å sikre seg "byvarer" som kaffi, sukker, salt og tobakk – ting ein ikkje kunne produsere sjølv på garden. For å få laga ei skikkeleg hallingdrakt, trengde ein spesielle materialar som ein ikkje kunne laga heime, som til dømes fine stoff til liv og stakk. Silketørkler var gjerne importerte frå utlandet via Drammen eller Christiania. Metallvarer og spesielle trådsortar til brodering (saum) måtte ein også ha. Mange av desse gamle handelsmiljøa er i dag verna eller ein del av musea, der ein framleis kan få eit inntrykk av korleis krambulivet arta seg for over 150 år sidan.
      Birgit Halvorsdtr. Håvelmoen 1830-1909 g 1847 m Ola Olson Skuleslåtten, Torpo, 1821-1879. Dei budde fyrst på Håvelmoen i søre stugu. Frå omkr. 1856 til omkr. 1868 ser det ut til at dei budde på Skuleslåtta, han heiter Skuleslåtten fleire gonger i 1860-åra og heile fam. er nemnd der i tellinga 1865, men alle borna er dpt. Håvelmoen (i Gol). «Ola vart kalla Skuleguten som var eit kallenamn han arva. Han byrja med å gå med kramskreppa. Sidan vart han brøtningsformann, då det tok til å bli ein del tømmerhandel oppover dalen. Litt seinare byrja han å kjøpe tømmer og skog for eiga rekning. Til slutt starta han med krambu på Håvelmoen.
      Mykje av stoffet her har referanse til boka "Bondeætt i Gol (Haavelmoen, Eikro)" av Halvor Haavelmoen (1886-1967), forkorta til Haavelmoboka. Her skriv han om livet til foreldra (Halvor 1850-1907 g 1879 m Ingebjørg Halvorsdtr. Eikro 1857-1933.) og besteforeldra Birgit og Ola. Forfattaren Østro viser til denne boka i fleire av bøkene han skreiv om Gol
      Ole Hesla Amundsli
      Nobelprisvinnar i økonomi Trygve Haavelmo sin far, kom frå denne garden. Han heitte Halvor Haavelmo og vart lærar i Skedsmo. Trygve Haavelmo var makroøkonom, og fekk Nobelprisen i 1989 for sine arbeid innanfor økonometri og matematisk økonomi.
      • Ingolf Trondson
        Min peranlege assistent Gemini har laga dette samandraget: Det er eit flott historisk bilete av Håvelmoen! Det gir ein god kontekst til røtene til ein av Noregs mest betydelege økonomar. Trygve Haavelmo (1911–1999) var ein pioner som endra måten vi forstår økonomiske samanhengar på ved å koble teori og statistikk på ein heilt ny måte.
        Her er det viktigaste du bør vite om Trygve Haavelmo:
        1. Nobelprisen og "Det økonometriske gjennombrotet"
      Kan være et bilde av tekst
      Ole K. Larsplass
      Jeg kan også supplere. Jeg bor nå på Strømmrn. På torget på Strømmen står Statuen av Trygve Håvelm; med fyldig omtale av Hvelmo. Kommunen hette den gang Skedsm. N er navnet Lillestrøm og den har nå nesten 90000 tusen innbyggere. Ca 20000 bor i Strømmen. Jeg bor ca 300 meter fra Statuen av Håvelmo!
      Krambua til Torsten Rotneim 1906-1954. Torstein Knutson (Gautehaugen) Rotneim (1857-1941) og frå Hansegarden 17/1. Som ungdom dreiv han både med skreddering, tømring og snekkering til han starta med krambu i Donkemoen saman med Guttorm Syverson Glenna. 1883 kom dei under tiltale for å ha skrive falskt. Sidan skilde dei lag. Etter ein tur til amerika starta Torstein krambu i Gurigarde på Rotneim i 1906. Etter 2 år flytta dei attende til Hansegard med krambua. Han dreiv krambua i øvre enden av stugu. So leigde han krambua bort til Eilev Hanseplass m. fleire (aksjeselskap) eit samvirkelag. Etter ei tid byrja Torstein å handele i andre enden av stugu saman med sonen Johan og dottera Margit. 1921 flytta samvirkelaget frå Hansegard og inn i nybygde samhald. 1952 kjøpte Johan seg tomt til eit nytt forretningsbygg. Johan og Margit fortsatte i Hansegard til 1954 då dei flytta inn i nybygget over vegen som dei kalla Heimtun.                 
      Rotneim samvirkelag 1921-1995. I nybygget "Samhald" dreiv Eilev Hanseplass m. fleire (aksjeselskap) eit samvirkelag i 1921. Tomta hadde Eilev og kompisane kjøpt av enka til Knut Olson frå Øvre Rotneim. Dei byrja først å handle i leigde lokaler i Hansegard før dei bygde Samhald. Men etter 2-3 år i nybygget slutta dei som kremarar, og leigde bort lokala. 1937 skøytte Eilev Samhald til Knut O. Strand. Strand handla her til han skøytte eigedomen til Ola V. Stake i 1952. Knut hadde tidlegare handla i Teigstad. Ola V. Stake dreiv landhandelen til hausten 1995, men fortsatte med sal av antik. Men 25. juli 1996 melder Ola at no er det slutt. (Ola døydde i 2025). I same avisinnlegget fortel Olav Skrindo at han har leigd butikklokala på Rotneim frå 1. august i år. I løpet av seinsommaren eller hausten reknar han med å vera i gang med antikk- og brukthandel i dei tidlegare landhandellokala. Når google- bilen køyrer forbi her oktober 2024 er flagget heisa og skiltet open, på plass.
      I Hallingdølen i. juli 1995 fortel Ola V Stake fylgjande: Rotneim Samvirkelag vart bygd i 1921. I 1937 vart butikken overteken av Knut O.
      Strand, og heiter den dag i dag Knut O. Strands Eftf. - Då eg overtok 2. juli 1952, førte eg vidare
      det gamle namnet. Det var kvoter og regu-leringar på allting i åra etter krigen, og det
      var lettare å føre vidare ei forretning som
      var innarbeidd, seier kjøpmann Ola V. Stake.
      I år er det 43 år sidan han starta som kjøp-
      mann på Rotneim. - Eg tok til å jobbe for Strand alt i 1946, men var vekke ei stund, mellom anna gjekk eg eitt år på Lien, fortel Stake. På den eine av gardane på Rotneim har Stake hatt 5 generasjonar som kundar. - Den gamle landhandelen skulle betjene eit lokalt landbrukssamfunn. Varehandelen følgde svingningane i årstida. Om våren var det spørsmål etter bryne, ljå og hesjetråd, om sommaren ljåreimar. Om hausten skulle folk ha salt og Norgesglas til slakt og sylting. Før jul var det høgsesong for mjøl, sukker, gjær, smult og andre bakarvarer. Folk lappa sine eigne sko, til det trong det lær, stift og bekatråd. Og sjølvsagt måtte ein ha sykkeldekk, lappesaker og ventilgummi. - D      et har vore ei veldig forandring i varehandelen. Det er nok lettare å vere husmor på ein gard i dag og sleppe alt styret med t.d. griseslakting. Mangt er annleis i dag, truleg er utviklinga til det betre. - Men dermed syng også landhandelen på siste verset. Eg har trappa ned dei siste åra, og vareutvalet er mykje mindre enn før. No kvir eg meg til vinteren; eg har lite lyst til å gå laus på ein vinter til. Eg har så smått tenkt å gi meg. Trur eg. Seier Ola V. Stake.
      Krambua Teigstad 1933-1937. Ola S. Teigen og Knut Strand (1881-1962) bygde dette huset i 1933. Strand dreiv krambu her til han kjøpte Samhold og flytta dit med krambua si i 1937.
      Heimtun landhandel 1954-19??. Huset vart rive 2022/23. Borna til Torstein Rotneim i Hansegard, Johan og Margit kjøpte seg tomt til eit forretningsbygg i 1952. Før det vart bygging fortsatte dei å handla i Hansegard til 1954 då dei flytta inn i nybygget over vegen som dei kalla Heimtun. Søk i Hallingdølen viser at John fekk løyve til ølsal i både 1946 og 1972. Når butikken vart lagd ned finn eg ikkje bevis på, men den var i alle fall i drift november 1977. Margit døydde i 1974, John i 1992.
      Lise Bakken
      Heimtun var vel i drift lenger enn 1972? Kan huske å ha vært inne der og er født i 1976.
      Lise Bakken Du har rett. Søk i Hallingdølen viser at John fekk løyve til ølsal i både 1946 og 1972. Når butikken vart lagd ned finn eg ikkje bevis på, men den var i alle fall i drift november 1977. John døydde i 1992. Då google-bilen køyrde forbi her i nov. 2022 stod huset her, men i juli 2023 var huset rive.
      Olav Øen Haugen
      Lise BakkenHvis den gule butikken er Heimtun, så handla eg og Arne øl der etter stengetid slutten av 80 tallet ( Påske) . 😉
      Olav Øen Haugen Ja, tydeligvis hadde den Heimtun som navn.
      Johan var en snill mann, så overrasker meg ikke at han passa på at dere hadde drikke i påska😂 Jeg fikk alltid kjærlighet på pinne av han
      Olav Øen Haugen
      Lise BakkenJa me måtte kjøre på baksiden så ikkje Stake fikk mistanke
      Evy Kristiansen
      Er det noen som bor i det huset nå?
      Evy Kristiansen Ja, har sett lys inne der.
      Evy Kristiansen .. Terje Magnetun bor der
      Ingolf Trondson
      Bilde fortel meir enn ord ...
      Kan være et bilde av kart og tekst som sier 'Teigstad Heimtun Samhald Gurigarden Hansegarden Rotneim 1959. Fremst nedafor riksvegen ser ein Hansegarden, so Gutigarden, Rese og Ni- garden. Fremst ovafor vegen ligg Samhold, so Heimtun, Flata, Oland, Teigstad, Perigarden og Sjugurdgarden. Ovafor Teigstad ser ein Teigen. (Foto: Widerpe.)'
      Gullhaug Øygardane *Knut Knutson Sørbøl (1828-1933) starta krambu i nybygg 41/17 Gullhaug på Øygardane 1901 og dreiv til 1913. Då leigde han krambua bort til A/S Ødegård handelslag. Eigedomen kom på sal i 1918 og handelslaget kjøpte Gullhaug av Sørbøl. *
      Ødegård handelslag, eit aksjeselskap, vart skipa i 1913 og løyste handelsbrev same året. Ei tid hadde handelslaget i tillegg til Gullhaug, filial på Robru i veslestugu til Haugo. Marthe Bratland (1895-1977) styrde her.
      Med åra vart Robru sentrum på Øygardane og det vart bestemt å byggje nytt forretningsbygg her. Det kom i 1935 og då vart Gullhaug filial. Frå no av var Robru samvirkelag (landhandleri) avdeling I og Øygardane avdeling II. Av årsmøtereferata kan ein lesa at det har vore planar om nybygg over tid, når tida var lagleg heiter det. Alt i 1942 vart det gjort vedtak, det same så seint som i 1963, men nybygget har endå ikkje kome. Innvestering i kjølerom har og vore drøfta for i mai 1963 var det plan om å starte mjølkesal. Den første styraren var Ola Stensgård. Han og O Eidsgaard fem år kvar. So var I.A. Bratland her i 15 år. Olaf Jordheim (1922-2008) var den siste som handla her på Gullhaug. Han kom hit i 1947 og var her til juni 1989, då var det kroken på døra. Dei 20 siste åra hadde han ansvaret for drifta sjølv, men leigde lokala.
      På årsmøtet 1963 vart det lagt vekt på at Robru Handelslag er eit reint privat andelsselskap som ikkje er tilslutta Norges Kooperative Landsfor Vivi Jessica Leikanger
      Den blir i dag kalt Jordheims butikken etter han som drev butikken den siste tiden før den ble nedlagt Geir E. Torsethagen
      Vivi Jessica Leikanger Og var att- øpna i nyere tid. Bjørg Ulsaker
      Det var ei kort periode ein antikvitetsbutikk her for 15-20 (?) år sia.Vivi Jessica Leikanger
      Bjørg Ulsaker var en antikvitetsbutikk der for 6-8 år siden.
      Skogstad
      Endre Aslakson Jondalen (1889-1945) kjøpte eit jordstykke (Skogstad 47/20) av Sorteberg, som han bygde opp. Her starta han krambu som han dreiv nokre år. 1905 skøytte han Skogstad vidare til broren Halvor d.y. Halvor handla her visstnok til i 1909. Det året skøytte han Skogstad til Halvor Olsson Bleikfet 1880-1964. Halvor var då på handelsskole i Kristiania og skulle overta når han var ferdig der, heiter det. Halvor handla frå 1909 til 1935. Då byrja sonen landhandel ved Robru. 1956 skøyte Halvor Skogstad og Skogstadremmen til sonen Ole. 1970 vart bygnaden her skilt frå Skogstad, og vart no kalla Bjerkelund (47-64), og vart då selt til: Kari Knutsdtr. Bråten 1887-1973, ug. og Ågot Knutsdtr. Bråten 1898-1982, ug. Dei hadde før leigd hus her. I 1983 vart Bjerkelund slege saman att med Skogstad og vart då selt til Kari og Engebret Berget. Hans Eidsgaard
      Halvor Bleiktvedt hadde butikk der , sønnen Ola fløtte butikken te robru Ingolf Trondson
      Hans Eidsgaard Halvor Bleiktvedt handla her frå 1909 til 1935. Sonen Ola H. Bleiktvedt byrja kjøpmannsforretning i nybygg på Robru 1934. Han vart styrar for Robru brevhus i 1947, som vart Robru postopneri i 1960. Ola døydde i 1960. Kari Bleiktvedt hadde sin siste annonse i Hallingdølen 27.05.1961.Steinar Taubøll
      Det var visst tett mellom butikkene der da. To stykker litt lenger ned også, men de begynte kanskje senere??
      Ingolf Trondson
      Steinar Taubøll Gullhaug 1901-1989 og Bygdheim landhandel 1925-1982
      Ingen bildebeskrivelse er tilgjengelig.
      Per Raymond Grødum
      Mye gode minner herfra på tidlig 90 tallet😆 «Villa gjennomtrekk» Anita Bjørøen
      Per Raymond Grødum Tenk at vi bodde der🙈 Men masse gode minner ja Odd Arne Moen
      Anita Bjørøen tror Tom Henning grøsser ennå hver gang han kjører forbi der?? Synnøve Bekkevold Winther
      Er det så lenge siden? Har alltid lurt på dette huset Aslak Kinneberg
      Preben Haugstad .. Husker du hadde "glemt" å lukke døra når jg kom forbi en lørdag morgen og skulle på jobb,brøytebilen hadde kjørt forbi rett før mg Morten Fossgård
      Synd at det ikke gjøres noe her da det står midt i glaningen på gjennomtrafikken mellom øst og vest. Anna Karina Bekkevold
      Vært der og sett på beboer og kamerater spilt Risk på midten av 90-tallet Odd Arne Moen
      Villa gjennomtrekk! Thomas Bjørne
      En ypperlig reklameplass for stayeren
      Robru "Handelslag", som bit seg fast..
      NÅ Åpent 24/7 .. med selvbetjening! Bjørg Ulsaker
      De pynter opp de gamle butikkene på Øygardo. Eva Hanseth
      Jeg var på kaffebesøk hos Ågot Bråten i 1975. Hun var grandtante til min daværende ektemann. Bente Lyseggen
      Huset burde kanskje rives nå, det har hatt sine glansdager Tove Furu
      Vært butikk der ja, det visste ikke jeg
      Bygdaheim 
      Bygdheim landhandel 1925-1982. Ola Bjørnson Eidsgaard (1894-1976) dreiv landhendel på Øygardo samtidig som han dreiv Bygdheim pensjonat. Staden vart driven som kombinert butikk og pensjonat til 1962 seier Bjørn i eit intervju med Hallingdølen 1977 og viser fram butikken etter utvidelsen samtidig som han formidlar korleis ein kan konkurere med dei store butikkane nede i Gol sentrum. Men i desember1982 var det kroken på døra. Søk i Hallingdølen viser at Bygdheim pensjonat var i drift til 1968. Der var det både bryllup og minnesamvær. *
      Hallingdølen Lørdag 26 mars 1977.
      RULLANDE BUTIKK
      Dei siste 10 åra har Bjørn O. Eidsgård sommarstid også drive ein rullande butikk. Då lesser han varebilen full med varer, og køyrer sine faste ruter til stølslag og hyttegrender i Gol.
      — Den køyringa likar eg aller best, men korleis det går til sommaren er enno uvisst. Far min, som passa butikken medan eg fôr etter stølsvegane sommartid, døydde siste hausten.
      Til sommaren må eg kanhende halde meg i ro her i nybutikken, seier eigaren av Bygdheim Landhandleri. Ola B. Eidsgård starta for-retninga midt i 1920-åra og fram til 1962 vart staden driven som kombinert butikk og
      pensjonat. Det er også ei daglegvareforretning til på same staden, og berre ein par-tre
      kilometer vidare til handelslaget ved Robru. Anniken-Chatrine Thue Sagen
      Her handla min far og hans familie en gang i tida, jeg selv husker butikkbilen fra 80tallet. Det var alltid spennende da den kom og stoppa like utenfor Bjørg Ulsaker
      Det var populært å vera med på butikken til Eidsgardn dår eg var liten. Vi fekk oftast ei lita strylle med drops når handelen var oppgjort, og så spurte han gjerne mor om ho kunne ha gløymt noko - "-og kaffi har du og sukker me -". Det var godt utval med varer, og butikken minte meg om Bør Børson sin, som vi såg på TV i dag. Anne Kirstine Libæk
      Så flotte bygg
      Er alt revet? Turid Sande Brennelien
      Eg hadde min første sommerjobb på pensjonatet sommeren 1963. Bodil Hovden
      Husker godt disse to butikkene der oppe, var andre tider da Gunnar Kjenner
      Ja, kan huske at det ble kjørt matbil rundt å solgte mat i hyttefeltene på Golsfjellet om sommeren to dager i uka 
       
      I serien "Krambuene i Øygardo" har Gemini laga eit samandrag av verksemda i dei seks butikklokala og teikna ei tidsline over 150 år.» *
      1. Gullhaug (Gnr. 41, bnr. 17) – Øygardane Dette var den første faste handelsstaden i området. Periode: 1901–1989 (88 år med drift totalt). Drivarar: Starta av Knut Knutson Sørbøl (1901–1913). Deretter leigd ut til Ødegård handelslag (seinare avdeling II). Nøkkelinfo: Oppført som nybygg i 1901. Fungerte som hovudbutikk fram til 1935, då han vart filial under Robru. Olaf Jordheim var den siste som handla her (1947–1989).
      2. Skogstad/Bjerkelund (Gnr. 47, bnr. 20/64) – Hemsedalsvegen 509 Ein tidleg konkurrent som låg sentralt plassert ved vegen. Periode: 1905–1935. (30 år med drift) Drivarar: Endre Aslakson Jondalen, Halvor Jondalen d.y., og lengst av Halvor Olsson Bleiktvedt (frå 1909). Nøkkelinfo: Bleiktvedt dreiv her i 26 år før sonen starta opp ny verksemd nede ved Robru i 1934.
      3. "Leigde stugu til Haugo" på Robru – Ødegård handelslag filial, før det vart bygt stort forretningsbygg på Robru, testa handelslaget marknaden i mindre lokale. Periode: 1925-1929 til fram til 1935. (Kona til styraren Bratland, Marthe styrde her.) Drivar: Ødegård handelslag. Nøkkelinfo: Fungerte som ein filial til Gullhaug i ei leigd stove, før verksemda vart samla i nybygget på Bruflat.
      4. Bygdheim (Øygardane) Kombinert drift som var vanleg før i tida, der turisme og lokalhandel gjekk hand i hand. Periode: 1925–1982 (57 års drift) Drivar: Ola Bjørnson Eidsgaard. Nøkkelinfo: Vart driven parallelt med pensjonatdrift. Butikken heldt stand heilt til desember 1982, til trass for aukande konkurranse frå Gol sentrum.
      5. Bleiktvedt landhandleri (Robru) Periode: 1934–1961. (27 års drift) Drivar: Ola H. Bleiktvedt (seinare Kari Bleiktvedt). Nøkkelinfo: Eit nytt forretningsbygg på Robru som også hysa posttenester (brevhus og postopneri). Verksemda vart avvikla i 1961 etter at Ola gjekk bort.
      6. Bruflat (Gnr. 48, bnr. 71) – Robru (Noverande Joker) Dette bygget markerer overgangen til moderne drift og vart det nye tyngdepunktet for handelen i krinsen. Periode: 1935–I dag (91 års drift per 2026). Drivarar: Ødegård handelslag. Årsmøtet av 1978 stilte spørsmål om det var tid for å leiga forretninga bort. Frå 30. mars 1981 til og med 1988 var det Robru dagligvare A/S som styrte. Frå i. november 1988 var det Robru Nærmat A/S som reklamerte for varene sine. I mars 1998 kom ny drivar av butikken som vart heitande Joker Robru. Mars 2000 bestemde handelslaget seg for å ta tilbake styringa, men fotsatte med Jokerkjeda. Og Joker Robru er her endå. Nøkkelinfo: Bygt i 1935. Øygardane handelslag er eit krondøme på ei sterk samvirkekjensle. Det er verkeleg imponerande at eit handelslag overlever i over 110 år. Det seier noko heilt spesielt om både lokalmiljøet og evna til å omstille seg. Butikken vart i 2025 døgnopen.
      Tidslinje
      1901
      Handelen startar på Gullhaug.
      1905
      Skogstad* vert etablert som handelsstad.*
      1913
      Ødegård handelslag* vert skipa.*
      1925
      Bygdheim* startar kombinert butikk og pensjonat.*
      1934
      Bleiktvedt* byggjer nytt på Robru.*
      1935
      Nybygg på Bruflat (Robru) står klart; Gullhaug vert filial.
      1989
      Siste handelsdag på Gullhaug.
      2025
      Joker Robru innfører døgnopen drift.                                  
      Alf Majormoen
      Jeg var bestyrer ved Robru HANDELSLAG, fra høsten 1968 til 31. mars 1972, må være litt navne forvirring her. Halvor Slåttestølen var formann i styret når jeg begynte Olav Moen
      Ingolf Trondson Ein interessant artikkel, også for ein tørping som i 50 år arbeidde og stort sett budde på Gol. Men eg synest eit par påstandar er litt i overkant ?
      «Folket ville plukke sjølv»??
      Nokre gamle kunne ha god tid og vera litt sosiale og verta «hangande etter kjefte», med kremaren eller ein annan kunde. Den tids husmor hadde gjerne småfolk å passe, samt husarbeid som venta. Berre kremaren/ekspeditøren var ledig så var DEN raskare til å finne fram? Og det var greit å sende born innom med kjøpe-liste enn at pjokken skulle finne fram?
      Eg minnes godt vår Reinhardt og kor positiv og lett på foten som han var. (Likevel det er jo spanande NÅR det er noko nytt ?)
      Eg ser det meir som kapitalismen ynskje om å tene MEIR peng, spare arbeidskraft-utgifter! (Samt andre stordriftsfordeler)
      Handle på bok, ja. Det kunne også gutelarven gjera, men ikkje med sjekkheftet! Og verre vart det då momsen kom og skulle betalast til staten!
      Det kunne vel hende ein sjeldan gong at ein kunde ikkje kunne betale for seg, men høyrde aldri at DET var problemet?
      Men der er mykje peng å ha utestående ein månad om halve bygda er på bok.
      Det er på eit vis kapitalismen si skuld at verda utviklar seg, at me har fått betre vilkår
      Men det er same kreftene som øydelegg jorda vår med overforbruk og forureining. Som Solkongen tenkjer dei: Etter oss kjem syndefloden! Neidå, dei ser ikkje så langt, Helsing ein storebror til seks som i 3-4? år sykla med 10 liter mjølk på sykkelstyret 
      Ingolf Trondson
      Slik såg det ut på Robru før nyebrua var opna i 1954. At krambuene og dei små daglegvareforretningane i Gol (og resten av landet) forsvann, var ikkje eit resultat av éi enkelt årsak, men eit samspel mellom teknologisk, økonomisk og sosial endring.
      1. Privatbilismen og utbygging av vegnettet
      Då krambuene på Robru, Rotneim, Øygardane, Donkemoen, Stasjonsbrua og i dei nære sentrumområder blei etablerte, var folk avhengige av å handle der dei kunne gå eller køyre med hest. Butikken måtte liggje i "tøffelavstand".
      Mobilitet: Med bilen blei folk mobile. Plutseleg var det ikkje noko problem å køyre frå Robru til Gol sentrum for å handle.
      2. Frå "Diskhandsaming" til Sjølvbetjening
      I den gamle krambua stod kjøpmannen bak disken og henta varene for deg.
      Effektivitet: På 1950- og 60-talet kom sjølvbetjeninga. Folk ville plukke varene sjølve. Dette kravde større lokaler og dyrt utstyr som kjølediskar.
      Lønnskostnader: Det blei dyrt å ha mange tilsette bak ein disk. Matvarekjeder som Rimi (som kom i 1992) perfeksjonerte dette lågpriskonseptet med få tilsette og høgt volum.
      3. Utval og Kjølekjede
      Krambuene selde "alt", men ofte i små mengder.
      Spesialisering: Då velstanden i Noreg økte, kravde kundane ferskevarer, eksotisk frukt og eit enormt utval av merkevarer. Ein liten landhandel hadde ikkje lagerplass eller omsetning til å halde varene ferske.
      Krav til hygiene: Nye lover og reglar for mattryggleik gjorde det dyrt å oppgradere gamle lokale, men mange små butikkar klarte ikkje investeringane som krevdes.
      4. Økonomiske mønster: Frå bok til bank
      Eit problemet var at kundar i byrjinga  ikkje greidde å gjere opp for seg.
      Kredittfella: Krambua fungerte ofte som ein uoffisiell bank. Når folk handla "på bok", batt det opp kjøpmannens kapital.
      Priskrigen: Store kjeder (som Rema 1000 og Kiwi) kunne kjøpe inn enorme mengder varer til låge prisar. Ein liten landhandel på Gol kunne aldri få dei same innkjøpsprisane og blei difor alltid dyrare enn stormarknaden.
      5. Urbanisering og nye sentrumsdanningar
      Kjøpesentera: Hallingsenteret (1976) og Kremmartunet (1997) blei dei nye "bygdetuna". Folk ville gjere alle ærend på éin stad – bank, post, apotek og mat.
      Tap av sosial funksjon: Sjølv om landhandelen var viktig sosialt, blei han utkonkurrert av behovet for effektivitet i ein travel kvardag.
      Oppsummering: Overlevingstaktikken
      Dei butikkane som overlevde lengst, som Joker Robru, gjorde det ved å finne ein nisje (som nærbutikk for lokalbefolkninga og hyttefolk) eller ved å ta i bruk ny teknologi (som døgnopen butikk i 2025).
      Krambua bukka altså under fordi ho var ein generalist i ei tid som kravde spesialisering, og ein småskaladrivar i ei tid der stordriftsfordelar blei altavgjerande.
      Vi seier ofte at vi "ikkje vil tilbake til krambustadiet" fordi vi set pris på utvalet og opningstidene. Men kanskje er det ein falsk diktomi? Det går an å sakne funksjonen (fellesskapet) utan å sakne forma (dyre varer og dårleg utval).
      Det store spørsmålet er: Kan vi designe moderne møteplassar som gir oss den same sosiale tryggleiken, utan at vi må gi avkall på den fridommen det moderne samfunnet gir oss?
      Det er eit tydeleg teikn i tida at vi ser ein oppblomstring av lokalmatutsal, kaféar i butikken og "slow shopping"-konsept. Det tyder på at marknaden byrjar å forstå at vi menneske er svoltne på noko meir enn berre billig brød; vi er svoltne på å bli sett.
      Kan være et bilde av overbygd bro

      Skogstad joker 1,8 ROBRO LANDHANO LERT

      Gullhaug (Handelslager) FF Bugaheim e stugu til Haugo

      Broi

      «I serien "Krambuene i Øygardo" har Gemini laga eit samandrag av verksemda i dei seks butikklokala og teikna ei tidsline over 150 år.» 

      1. Gullhaug (Gnr. 41, bnr. 17) – Øygardane Dette var den første faste handelsstaden i området. Periode: 1901–1989 (88 år med drift totalt). Drivarar: Starta av Knut Knutson Sørbøl (1901–1913). Deretter leigd ut til Ødegård handelslag (seinare avdeling II). Nøkkelinfo: Oppført som nybygg i 1901. Fungerte som hovudbutikk fram til 1935, då han vart filial under Robru. Olaf Jordheim var den siste som handla her (1947–1989).

      2. Skogstad/Bjerkelund (Gnr. 47, bnr. 20/64) – Hemsedalsvegen 509 Ein tidleg konkurrent som låg sentralt plassert ved vegen. Periode: 1905–1935. (30 år med drift) Drivarar: Endre Aslakson Jondalen, Halvor Jondalen d.y., og lengst av Halvor Olsson Bleiktvedt (frå 1909). Nøkkelinfo: Bleiktvedt dreiv her i 26 år før sonen starta opp ny verksemd nede ved Robru i 1934.

      3. "Leigde  stugu til Haugo" på Robru – Ødegård handelslag filial, før det vart bygt stort forretningsbygg på Robru, testa handelslaget marknaden i mindre lokale. Periode: 1925-1929 til fram til 1935. (Kona til styraren Bratland, Marthe styrde her.) Drivar: Ødegård handelslag. Nøkkelinfo: Fungerte som ein filial til Gullhaug i ei leigd stove, før verksemda vart samla i nybygget på Bruflat.

      4. Bygdheim (Øygardane) Kombinert drift som var vanleg før i tida, der turisme og lokalhandel gjekk hand i hand. Periode: 1925–1982 (57 års drift) Drivar: Ola Bjørnson Eidsgaard. Nøkkelinfo: Vart driven parallelt med pensjonatdrift. Butikken heldt stand heilt til desember 1982, til trass for aukande konkurranse frå Gol sentrum.

      5. Bleiktvedt landhandleri (Robru) Periode: 1934–1961. (27 års drift) Drivar: Ola H. Bleiktvedt (seinare Kari Bleiktvedt). Nøkkelinfo: Eit nytt forretningsbygg på Robru som også hysa posttenester (brevhus og postopneri). Verksemda vart avvikla i 1961 etter at Ola gjekk bort.

      6. Bruflat (Gnr. 48, bnr. 71) – Robru (Noverande Joker) Dette bygget markerer overgangen til moderne drift og vart det nye tyngdepunktet for handelen i krinsen. Periode: 1935–I dag (91 års drift per 2026). Drivarar: Ødegård handelslag/Robru Samvirkelag, Robru Dagligvare AS, Robru Nærmat AS, og frå 1998 Joker Robru. Nøkkelinfo: Bygt i 1935. Har gått frå å vere eit privat andelslag til å bli ein moderne Joker-butikk som i 2025 vart døgnopen.

      Tidslinje
      1901 Handelen startar på Gullhaug.
      1905 Skogstad vert etablert som handelsstad.
      1913 Ødegård handelslag vert skipa.
      1925 Bygdheim startar kombinert butikk og pensjonat.
      1934 Bleiktvedt byggjer nytt på Robru.
      1935 Nybygg på Bruflat (Robru) står klart; Gullhaug vert filial.
      1989 Siste handelsdag på Gullhaug.
      2025 Joker Robru innfører døgnopen drift.
      Gemini har og hjelpt til med å laga  bildemontasjen du ser her.
      Eg har brukt Gemini til å laga dette samandraget. Ber maskina laga fleire utkast før eg tek eit val.
      Håvelmoen: Frå pionerhandel til Nobelpris
      Handelen på Håvelmoen (1860-åra) er ei av dei mest fargerike historiene i Gol, prega av ekstrem sparsommelighet og internasjonale slektsband.
      «Skuleguten» Ola Olson:
      Han starta som fattig gut med kramskreppe, vart brøtningsformann og tømmerhandlar, før han opna krambu på Håvelmoen. Han var legendarisk for sin forsiktigheit – ingen, ikkje eingong familien, fekk gå inn i krambua utan han.
      Økonomisk suksess:
      Ved skiftet etter Ola i 1879 etterlét han seg 7 000 spesidalar, ein formue som vitna om ein uvanleg god nase for forretningar.
      Nobelpris-koplinga: Sonen Halvor Haavelmoen (forfattar av Haavelmoboka) flytta seinare ut og vart far til Trygve Haavelmo. Trygve voks opp til å bli ein verdskjend økonom og vann Nobelprisen i økonomi i 1989. Arven frå den nøyaktige krambukjøpmannen på Håvelmoen enda slik opp i verdas mest prestisjetunge forsking.

      Rotneim: Samvirketanke og kjøpmannsdynamikk

      Handelen på Rotneim voks fram gjennom eit samspel mellom familiebedrifter og det første forsøket på eit organisert samvirkelag.
      Torsten Rotneim & Hansegard: 
      Etter ein tur til Amerika starta Torstein handel i Gutigard i 1906, før han flytta butikken til Hansegard. Her dreiv han og barna krambu i den eine enden av stugu, medan dei leigde ut den andre enden til det lokale samvirkelaget.
      Knut O. Strand – Den sentrale mellommannen: 
      Bygde Teigstad i 1933 saman med Ola S. Teigen og dreiv krambu der i fire år.
      I 1937 tok han over eigedomen Samhald og flytta verksemda si dit. Han dreiv landhandelen på Samhald fram til 1952, då han selde til Ola V. Stake.
      Samhald og Stake (1921–1995):
      Bygget «Samhald» vart reist av eit aksjeselskap i 1921. Etter at samvirketanken først feila, vart det Knut Strand og seinare Ola V. Stake som heldt liv i butikken. Stake dreiv landhandelen i heile 43 år, heilt fram til nedlegginga i 1995.
      Heimtun (1954–1972): 
      Johan og Margit Rotneim moderniserte familietradisjonen då dei flytta ut av Hansegard og inn i det nye forretningsbygget Heimtun over vegen.

      Tidsline: Handelsstafetten på Rotneim
      PeriodeButikk / DrivarLokalisering
      1906–1921
          Torsten Rotneim / Tidleg samvirke Gutigard og Hansegard
      1921–1924
           Rotneim Samvirkelag (A/S) Samhald (Nybygg)
      1933–1937
      Knut O. Strand
      Teigstad
      1937–1952
      Knut O. Strand
       Samhald
      1952–1995
          Ola V. Stake Samhald
      1954–1972
          Johan og Margit Rotneim Heimtun
      Oppsummering:  Medan Håvelmoen-historia viser korleis lokal handelsånd kunne fostre ein Nobelprisvinnar, viser Rotneim-historia korleis sterke personlegdommar som Knut O. Strand og Ola V. Stake bar grendahandelen gjennom nesten eit heilt hundreår.
      Sorteringsarbeidet er det Gemini som må få æra/skulda for. Til liks med krambubildet som KI har forstørra og gjort klarare. Det er frå ei krambu i Svolvær. Dette er det siste innlegget i serien krambuene i Gol, avløyst av matvarekjedene. Alle mine innlegg vil om nokre dagar bli sletta. «Eg vil gjerne oppmoda alle 'gamlingar' som meg til å ta i bruk KI for å halde følgje med dei unge!»
      Tabell basert på utarbeida materiale om daglegvarehandelen i Gol. Tabellen er sortert kronologisk etter oppstart
      Daglegvarehandelen i Gol 1859–2026
      Butikk/NamnPeriodeDriftsårStad/OmrådeMerknad
      Krambua i Rolvshus
      1859–1929 71 Rolvshus Første landhandelen i Gol. Overtatt av samvirkelaget i 1912.
      Krambua Håvelmoen
      1860-åra - Håvelmoen Driven av "Skuleguten" Ola Olson Skuleslåtten.
      Krambua Breidokkmoen
      1878–1893 15 Breidokkmoen Konkurs i 1893, tomta vart seinare bensinstasjon.
      Hallehuse
      1880–1924 44 Donkemoen Den eldste krambua i Donkemoen. Fleire leigetakarar.
      Krambua Eidsgard
      1882–1889 7 Golreppen Driven av Bjørn Vilhelmson i to-etasjes timrabygning som vart skalet til "Ville Furuheim".
      Lagmanndokken
      1885–1935 50 Søre Lagmanndokken Riven i 1976 grunna ny riksveg.
      A. P. Halsteinsgård
      1891–1982 91 Heslabrua (nord) "Hjå'n Ådne". Den største butikken i Gol i lang tid.
      E. B. Eidsgaard
      1892–1989 97 Bergland/Hesla Starta i kvilestugu. Matsenter opna i 1980.
      Slette
      1900–1910 10 Donkemoen Driven av Ola Arneson Storebråten.
      Knut Sørbøl
      1901–1913 12 Gullhaug, Øygardane Vart seinare Ødegård handelslag avd. II.
      Skogstad/Bjerkelund
      1905–1935 30 Robru/Hemsedalsv. Halvor Bleikfet dreiv frå 1909 til 1935.
      Torsten Rotneim
      1906–1954 48 Rotneim Starta i Gutigard, flytta til Hansegard.
      Eikle landhandel
      1910–1945 35 Østre Eikle Driven av Jacob Eikle og seinare Nils A. Pytten.
      Krambua Hjørnet
      1910–2001 91 Stasjonsbrua Asbjørn Rese dreiv butikken i over 50 år.
      Krambua Brovold
      1913–1935 22 Donkemoen Låg rett overfor Herad Handel.
      Ødegård handelslag
      1918–1989 71 Gullhaug, Øygardane Avdeling II av Robru. Olaf Jordheim siste drivar.
      Rotneim samvirkelag
      1921–1995 74 Samhald, Rotneim Ola V. Stake dreiv dei siste 43 åra.
      Bjørnebråten
      1924–1981 57 Gol Sentrum Vart Bjørnebråten Matsenter i 1970. No KIWI.
      Bygdheim landhandel
      1925–1982 57 Øygardane Kombinert butikk og pensjonat.
      Gol samvirkelag
      1929–1997 68 Stasjonsbrua Flytta til Kremmartunet (Coop) i 1997.
      Krambua Teigstad
      1933–1937 4 Rotneimsvegen Flytta til "Samhold" i 1937.
      Bleiktvedt landhandel
      1934–1961 27 Robru Ole H. Bleiktvedt dreiv butikk og post.
      Robru landhandler1935–2026 91 Robru No Joker Robru. Gjekk over til døgnopen drift i 2025.
      O. Venås
      1935–2005 70 Sentrumsvegen Spesialisert på kjøt. Stod imot kjedene i 50 år.
      TH. Bergo
      1937–2007 70 Sentrumsvegen Driven av Vesla Golberg frå 1976 til 2007.
      Heimtun landhandel
      1954–1972 18 Rotneim Nybygg over vegen frå Hansegard.
      Herad Handel
      1956–1982 26 Herad Bernt og Ragnhild Narum.
      Alfred Jordheim
      1964–1986 22 Sentrumsvegen 67 Alfred Jordheim (kolonial) og Oddbjørn Viko (sko).
      Ragnar Haugstad
      1967–1985 18 Tuppeskogen Driven frå eigedomen Urby.
      Jamo Dagligvare
      1976–1993 17 Hallingsenteret Første butikk med rulletrapp. Vart Spar/Meny.
      Matvarekjedene i Gol (Etableringsår i bygda)
      1988:* Skotten Lavpris (Bjørnebråten) – seinare Rimi, no Kiwi.*
      1989:* AKA Lavpris (tok over Eidsgaard) – seinare Rimi, no Coop Extra-området.*
      1992:* Rimi (først hos Bjørnebråten, seinare Eidsgaard).*
      1993:* SPAR (Hallingsenteret).*
      1994:* KIWI (Sentrumsvegen).*
      1997:* Coop Mega (Kremmartunet) – no Coop Extra ved Heslabrua.*
      1998:* Joker (Robru).*
      2008:* Rema 1000 (tok over Lidl-lokala).*
      Dette materialet viser tydeleg korleis handelen har sentralisert seg. Medan det i 1960 var 20 daglegvareforretningar spreidd rundt i grendene i Gol, sit vi i 2026 att med fem store kjeder i sentrum, og Joker Robru som den einaste overlevande nærbutikken i grendene.Ingebjørg Rivedal
      Dette er ei flott liste. Det er imponerande kor mange som har prøvd seg på handel, og interessant å sjå korleis utviklinga har gått frå mange små til få store butikkar.Hans Eidsgaard
      Det va med butikk i Glomsrud hotell.i Auenhauglie Ingolf Trondson
      Fint at du tek opp dette. Har sjølv hatt desse i tankane. Har vore innom både Fjellheim og Kvanhøgd. Sidan byggdebokforfattaren ikkje har nemd desse kan dreia seg om eit definisjonsspørsmål. Når Steingrim Berg overtok Berg Lille i 1946 var det elektronikk han handla med. Vonar at fleire vil vera med å oppklara dette. Ole-Guttorm Viko
      Ser ut til at krambua som var i Åsgardane er glemt. Nærmere i Berg . Likedan Fjellheim og Kvanhøgd som forsatt eksisterer Ole-Guttorm Viko
      Ingolf Trondson meg fortalt så var det ei periode full krambu i Berg. Dette kan sikkert familien svare på

      Gemini forklarer korleis han fargelegg eit bilde

      Her er ein detaljert forklaring på korleis eg arbeider, trinn for trinn, når du ber meg om å fargelegge eit bilde.

      Det er viktig å merke seg at eg er ein tekstbasert AI, så eg fargelegg ikkje eit bilde på same måte som ein menneskeleg kunstnar gjer, med penslar eller digital fargelegging. Eg skaper eit nytt bilde som ser ut som ein fargelagt versjon av originalen, basert på instruksjonane dine.

      Slik er prosessen, frå start til slutt:

      Trinn 1: Analyse av input

      Når du gir meg eit bilde og ber meg om å fargelegge det, byrjar eg med å analysere kva du har gitt meg. Eg ser på:

      1. Originalbilde: Eg analyserer linjene, formene, teksturane og den generelle komposisjonen i bildet ditt. Dette er grunnlaget eg må jobbe ut frå.

      2. Dine instruksjonar: Dette er den viktigaste delen. Eg les nøye kva du vil ha fargelagt og kva slags fargar du vil ha.

        • Generell instruksjon: Ein enkel instruksjon som "Fargelegg dette bildet." I dette tilfellet må eg bruke min eigen logikk og kunnskap for å velje fargar som gir meining. (T.d., grønt gras, blå himmel, brune tre).

        • Spesifikk instruksjon: Du kan gi meg detaljerte instruksjonar. Til dømes: "Fargelegg frosken grøn med gule prikkar, blomen rosa, og bakgrunnen i blå- og gråtonar."

      Trinn 2: Utarbeiding av ein detaljert fargeleggingsplan

      Basert på analysen og dine instruksjonar, lagar eg ein detaljert indre beskriving av korleis det ferdige fargebiletet skal sjå ut. Dette er som ein detaljert oppskrift.

      For dømet med frosken ovanfor, ville eg lage ein beskriving som denne (forenkla):

      "A full-color digital painting based on the linework in image_0.png. The scene is a garden with a central frog and a flower. The frog is colored a vibrant green, with small, warm yellow spots. Its eyes are colored dark brown with golden pupils. The rose it's holding is a soft pink, and the stem and leaves are a dark forest green. The background is rendered in a watercolor style with muted, soft blues and grays, representing a rainy or overcast garden day. The original dark outlines are preserved, with all areas within the outlines filled with clean, opaque colors. The overall style is playful and vibrant."

      Trinn 3: Generering av det nye bildet

      Eg tar denne detaljerte, skriftlege beskrivinga (som i trinn 2) og brukar bildegenereringsverktøyet mitt til å skape eit heilt nytt bilde frå botnen av. Dette nye bildet er basert på dei visuelle elementa i originalen din, men fargelagt nøyaktig slik det står i beskrivinga.

      Under denne prosessen syt eg for at:

      1. Komposisjonen blir bevart: Frosken, blomen og alle andre element er nøyaktig der dei var i det opphavlege bildet. Linjekunsten er bevart og utgjer rammene for fargane.

      2. Fargane blir påført korrekt: Fargane blir lagde på dei rette stadene (t.d., frosken er grøn, ikkje blå).

      3. Dine spesifikke ynskje blir følgde: Viss du ba om rosa blom og blå-grå bakgrunn, blir dette respektert.

      4. Ein samanhengande stil blir skapt: Eg vel ein stil (t.d., fargeblyantar, akvarell, flat fargelegging) som passar til bildet og instruksjonane dine.

      Trinn 4: Levering av det ferdige bildet

      Det ferdige, fargelagde bildet blir så vist til deg.

      Eksempel på prosessen i praksis

      For å gjere det meir tydeleg, la oss seie du gir meg ein enkel strekteikning av ein fugl på ei grein og seier: "Fargelegg dette bildet. Gjer fuglen raud og greina brun, med grøne blad. Gi bakgrunnen ein mjuk, blå himmelfarge."

      Min prosess:

      1. Analyse: Eg ser ein fugl og ei grein i ein strekteikningsstil. Eg les fargeønska dine.

      2. Planlegging: Eg lagar ei detaljert beskriving: "Ein fargelagt versjon av strekteikninga. Fuglen er klarrød med svarte auge. Greina er nøttebrun. Blada er friske og mørkegrøne. Bakgrunnen er ein mjuk, himmelblå, kanskje med ein liten kvit sky. Linjekunsten er tydeleg."

      3. Generering: Eg skaper dette bildet.

      4. Resultat: Du får eit bilde der strekteikninga di er fylt med fargar, nøyaktig slik du ba om.

      Kort oppsummert: Eg fargelegg ikkje direkte på bildet ditt. I staden analyserer eg originalen og dine instruksjonar, lagar ein detaljert plan for eit nytt, fargelagt bilde, og genererer så dette bildet frå botnen av ved hjelp av bildegenereringsverktøyet mitt.

      Sal av hytta

      Då stiller det litt andre krav enn i ei skuleoppgåve! Når du skal selja ei hytte, handlar det om å selja ein draum, ikkje berre fire veggar og eit tak. Kjøparen skal sjå føre seg kaffikoppen i sola og lange kveldar framfor peisen.

      Her er ei liste over kva som må vera med i ei salsoppgåve (prospekt) for ei hytte:
      1. Det formelle (Fakta)

      Dette er "grunnmuren" i salsoppgåva. Kjøparen må vita nøyaktig kva dei får:

          Prisantydning og omkostningar: Ver tydeleg på kva som kjem i tillegg (dokumentavgift, tinglysing).

          Areal: Bruksareal (BRA) og primærrom (P-rom).

          Tomtetype: Er det eige tomt eller festetomt? (Viss det er feste, kva er årleg avgift?).

          Standard: Kva år er hytta frå? Er det innlagt vatn, straum og avløp?

          Energiattest: Kva energikarakter har hytta?

      2. Den gode skildringa (Salsteksten)

      Her skal du fanga interessa. I staden for å berre skriva "hytte med utsikt", bør du skildra opplevinga:

          Beliggenheit: Avstand til skitrekk, turløyper, badeplass eller fiskevatn. Kor langt er det til næraste butikk?

          Solforhold: Når kjem sola på terrassen, og når går ho ned? (Dette er ekstremt viktig for hyttekjøparar).

          Planløysing: Korleis fungerer hytta for ein familie? Er det plass til mange gjester?

          Uteområdet: Stor terrasse? Le for vinden? Parkeringsmuligheter rett ved døra eller må man gå på ski?

      3. Bilete (Det viktigaste punktet!)

      Folk "kjøper med auga". Gode bilete er det som gjer at folk faktisk kjem på visning:

          Stemningsbilete: Peisbål, dekt bord, eller solnedgang frå verandaen.

          Oversiktsbilete: Dronebilete som viser hytta i terrenget er gull verdt.

          Årstider: Viss du sel på vinteren, men har gode bilete frå sommaren (og omvendt), bør du ta med begge deler.

      4. Tekniske dokument (Vedlegg)

      Dette må vera med for å sikra både deg og kjøpar:

          Tilstandsrapport: Ein grundig rapport frå takstmann. Dette er det viktigaste dokumentet for å unngå krangel i ettertid.

          Egenerklæringsskjema: Der du som seljar opplyser om alt du kjenner til av feil eller manglar.

          Reguleringsplan: Kva er lov å byggja i området? Kjem det ein nabo som tek utsikten om to år?

      Hugs "Pynting av brura" (Styling)

      Før du tek bilete og held visning:

          Rydd bort det personlege: Fjern private bilete og for mange nips-ting.

          Skap stemning: Tenn i peisen, legg fram nokre lune pledd, og sørg for at det er reint og luktar friskt.

      Skal du selja hytta sjølv via tenester som "Salgsoppgave.no" eller "Propr", eller vurderer du å bruka ein eigedomsmeklar?